Saturday, October 29, 2011

போஸ்ட்மென் இன் தி மௌண்டைன்ஸ் (2002)


வாழ்கையின் போதிய நாட்கள் முழுக்க தபால்காறராக வேலைபார்த்த தந்தை, ஒய்வு பெற வேண்டிய கட்டாயத்தால் தன் மகனிடம் அந்த வேலையே தொடருமாறு கேட்கிறார். அதுவரை தன் மனம்போல் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்த மகன் திடீரென்று வேலை செய்ய சொல்லி தந்தை வேண்டுவதால் வேண்டா வெறுப்பாக ஒப்புகொள்கிறான். பக்கத்து மலைகளில் வாழும் மக்களுக்கு தபால்களை சேர்க்க வேண்டும். மகனுக்கு பழக்கமற்ற வேலையாக இருப்பதால் தந்தை முதல்நாள் மகனுடன் துணைக்கு வருகிறார். தான் பிறந்தது முதல் அதுவரை தந்தை செய்யும் வேலை எப்படிப்பட்டது என்று தெரிந்திராத மகன் அதன் வலியை முதல் நாளே உணருகிறான். கரடுமுரடான மலைப்பாதைகளில் நடந்து செல்லவேண்டும். இத்தனை வருடமாக தந்தை இப்பாதைகளை தான் கடந்து சென்றாரா என்று நினைக்கும் மகனுக்கு தந்தை மேல் பரிதாபம் ஏற்படுகிறது. தந்தை இத்தனை வருடமாக பட்ட வலியை தான் உணராமல் இருந்ததை நினைத்து மகனுக்கு அவன் மேல் கோபம் வருகிறது. ஆனால் இத்தனை ரணமான வேலையே தந்தை செய்தாலும், அவர் தபால்களை கொண்டுசேர்க்கும் கிராமத்தில் வாழும் மக்கள் தந்தை மீது வைத்திருக்கும் மரியாதையை கண்டு வியக்கிறான். அவரை ஒரு நண்பராக, தந்தையாக, மகனாக கருதி அந்தந்த வயது மக்கள் பழகுவதை கண்டு மகனுக்கு தந்தையின் மதிப்பு புரிகிறது. வெளிக்காட்ட முடியாத ஒரு அன்பும், மரியாதையும் தந்தை மேல் வருகிறது. இப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதர் இத்தனை வருடமாக தன்னை வருத்திக்கொண்டு குடும்பத்திற்காக உழைத்ததால் இனி வீட்டில் ஒய்வெடுத்து தாயுடன் இனி வரும் நாட்களை நிம்மதியாக வாழவேண்டும் என்பதை உணரும் மகன் முழுமனதுடன் தந்தையின் பணியை தொடருவதாக படம் முடிகிறது.

தந்தை மீது அன்புள்ள எவர் இந்த படத்தை பார்த்தாலும் கண்டிப்பாக அவர்களை அறியாமல் ஒரு துளி கண்ணீராவது விடுவர். தன் தந்தை தனக்காக எப்படி உழைக்கிறார் என்பதை உணர்வர். அத்தனை உணர்வுபூர்வமான சீன படம். இசையும், பனிபடர்ந்த மலைசார்ந்த சூழலும் படத்தை ஒரு மென்மையான உணர்வோடு கொண்டுசெல்கிறது. ஜியாங்கி ஹுவா(Jianqi Huo) என்ற சீன இயக்குனர் இந்த உணர்வுபூர்வமான தந்தை காவியத்தை இயக்கியுள்ளார்.

No comments:

Post a Comment